آگر

دیشب ما هر سه نفر به مرگ فکر می کردیم
سیبی را میان خود تقسیم کردیم
سیبی سرخ نبود
سیبی پژمرده و نزار بود
سیب را در کوچه رها کردیم
صدای دو عابر را شنیدیم
که بر سر تقسیم سیب ستیز می کردند
دیشب ما سه نفر می خواستیم
مرگ را میان خود تقسیم کنیم
چاقو نداشتیم
چاقوی ما کند بود
مرگ هم عجله داشت
که از خانه ی ما برود
مهمان همسایه ی ما بود
صدای شکستن بشقاب همسایه را
شنیدیم
هر سه نفر به خواب رفتیم.

 

چرا مرا
با ظرف های شکسته مقایسه می کنی
من که هنوز می توانم تو را صدا کنم
من که هنوز برگ زرد را نشانه ی پاییز می دانم
تنها گاهی از نا امیدی
با افسوس آهی می کشم
سپس پنجره را در سرما می بندم
هنوز تفاوت میوه های تابستانی و زمستانی را
می دانم
همان طور که میان اتاق ایستاده بودم
سال تحویل شد
دو سه پرنده به سرعت پر زدند
سپس در افق گم شدند
سپس پیری من و تو آغاز شد

دوستان! وال ما را خورده بود.در خاطر مبارک که هست؟

بیایید کمی صحبت های علمی کنیم.خبرهای تازه...اکسیر آنتی اعتراض توسط جوان ایرانی کشف شد

پ.ن۱: به سوی فیلتر

پ.ن2:  (اوووووووووغ.../کثافت اون سطل رو بیار...آگر جون ما که این کاره نبودیم)

پ.ن3: ما از خودمان برای خودمان می گوییم  وُ شما از خودتان برای دیوار.
____________________________________________
_______________________________________
 
آدم های مفید. مفید...بی تعارف...

پ.ن4: اگر فهمیدی نپرس.همونه. آره  می دونم بهم نمی آد.  صدای تو...این رو به من نگو

آگر داره بهت می خنده. قاه...قاه...

پ.ن5:تا کور شود هم دکان دار وُ هم مشتری.

____________________________________________
_______________________________________

خسته شدم. دو ساله که خسته شدم.هی! آقای مهربون! یه دستی بزن.یه کمکی؟

- شما هم متاسفی؟  اوه...

پ.ن6:از گریستن مرگ پدر به هفتاد و دو زبان زنده ی دنیا خسته شدم ،حتی.

پ.ن7: این وب لاگ حک نشده . خودمم. آگر رزم پا. آره آره آره می دونم. می دونم.

می دونم احمق. بعضی وقتا تو زندگی آدم باید خودش باشه.بعضی شبا خیلی سنگینن.معافم کن بزرگوار...

 

ببین آقای ژان والژان اگه زحمتی نیست این سطل شن رو تا اون ور پل بیار.

- هی رفیق خوش حالم که هیچ وقت متاسف نیستی.

_____________________________________________
______________________________________

می دونی دختر دارم به این فکر می کنم که آدما ها چه جور هم رو دوام می آرن؟  عجیبه!خیلی عجیبه....

آدما رو نمی گم. جامعییت ربوبییت منظورمه!

پ.ن8: تو نمی دونی دختر.

داره سنگین تر میشه. دارم له می شم...سنگین تر... سنگین...سنگین تر...سنگین...سنگی...سنگی...سنگ...سنگ...

_________________________________________________
_________________________________________

پ.ن9: پریشونه می دونم. نمی خواد بگی نفهمیدی.

 

-  من دو چشمم را با دو دست به تو پیش کش می کنم.

 

بر من ببخشای بزرگوار .

 

--------------------

پ.ن: آنیمای من آنِ تو شد.            مبارک!

.

.

.

.

.

.

.

این راه --------------------------------------------------

…..

بگیریدم...